Meer aanbiedingen


Reukstoornissen door het werk


Reukverlies, anosmie genoemd (van osme, Grieks voor geur), is een tamelijk vaak voorkomende stoornis van ons reukzintuig. In de USA wordt het persentage mensen dat lijdt aan deze stoornis geschat op 1 a 2%. In Nederland is het aantal niet bekend. Als er sprake is van dezelfde prevalentie komt men op 150 tot 300.000. Naar aanleiding van een vraag die het NCvB bereikte over de mogelijkheid van een beroepsgebonden oorzaak van het reukverlies bij twee werknemers met een bloodstelling aan respectievelijk mierenzuur en cyclohexanon, is een literatuursearch gedaan in Medline met als aanvulling een ondezoek in de overige literatuur met behulp van een algemene zoekmachine (google). Daaruit bleek dat er een grote verscheidenheid aan oorzaken vaarvan een flink gedeelte ook in het werk aanwezig kan zijn. Dit artikel heeft tot doel daarop te attenderen en dit een item te laten worden bij bedrijfgezondheidskundige kernactiveiten als ziekteverzuimbegleiding, PAGO en risico-inventarisatie. Hierbij wordt tevens aandacht gevraagd voor de gevolgen van reukverlies voor het werk.

Betekenis van de reukzin.

Reuk heeft voor de mens een waarschuwingsfunctie zoals het opmerken van bedorven voedsel, van de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen of een beginnende brand. De communicatiefunctie is vooral belangrijk tussen man en vrouw of moeder en kind. Reuk veraangenaamd de dagelijkse voedselopname en beinvloedt op nog onduidelijke wijze onze stemming.
Verlies aan reukvermogen maakt het werken minder veilig omdat de waarschuwingsfunctie voor brandlucht, toxische stoffen en bevoorbeeld bedorven voedsel verdwenen is. De verhouding TLV/geurdrempel geeft een indicatie voor de mogelijkheid om de neus als waarschuwingsorgaan te gebruiken. oe hoger deze waarde boven de 1 uitkomt, hoe meer men op de geurwaarneming kan vertrouwen. Dit belang moet niet overschat worden omdat het een tamelijk onbetrouwbare manier is om veilig te werken, gezien de grote variabiliteit aan drempelwaarden zowel in de literatuur als de bij induvididuele werknemers gevonden variaties. Bij werkneemsters is er bijvoorbeeld sprake van een cyclisch verloop in relatie met het maandelijks menstrueel ritme en ook tijdens de zwangerschap verandert de geurbeleving. Een tijdelijke neuswegobstructie door bijvoorbeeld een ontsteking of een allergie tast het reukvermogen op onvoorspelbare wijze aan.
In het Chemiekaartenboek worden reukgrenzen aangegeven die de concentratie weergeven waarbij 50% van de tevoren gewaarschuwde proefpersonen de geur waarneemt. In combinatie met de MAC-waarde kan men dan de geurveiligheidsfactor (GVF) berekenen: GVF = MAC-tgg 8 uur (ppm)/reukgrens (ppm). Niet gewaarschuwde personen ruiken de geur veel minder snel.

H.P.J. Stinis

H.J.P. stinis is gezondheidskundig adviseur bij de Arbeidsinspectie en specialist beroepsziekten bij het Nederlands Centrum voor Beroeksziekten (Coronel Instituut/AMC)
Correspondentieadres : H.J.P. Stinis, bedrijfsarts NCvB, Coronel Instituut/AMC KO 78-1, postbus 22660, 1100 DD Amsterdam. E-mail : h.p.stinis@amc.uva.nl

ICI PARIS XL


Parfumerie.nl koopjeshoek